نغمه ی سبزوسرخ

برا یت همو طن ، دنیا یی سر شار از سرود عشق می خو ا هم.       

و زیبا یی و پر با ری ، به پا س حفظ عرق ملیٌت در پهنه ی عالم.        

که میراث شگرفی را ، زهشیاری و بیداری ، به ذهنت درجهان داری.

 

ا جتما عی مو زون

سبز با شید همه  ، چون  سرو چمن

 

که بنا زد  به شما  ، ملــــــــــک کهن

 

نیست این بیشه ی شیرا ن هــر گـز

 

جا یگه خا رو خس و ، اهــــــــــریمن

اجتما ع " آ زمو ن نکا ت"

                  "یک نظر "                            "نا شنوایا ن"                       "فرار از سلا متی"

می گفت  اصلا فر دا دیر نیست    سلام کرد هیچکس جوا بش   بدجوری سیگارمی کشید.

هر روز و هر لحظ می تو ا ند         با تعجب به همه نگا ه کرد.      مثل اینکه از بلعیدن دود

هنگا م آ غا ز با شد.                     همه هم با تعجب به او....       لذت می برد.

مشرو ط بر این که آغاز کاری        من با صدای بلند گفتم :          گفتم : فردا خیلی دیره.!

مفید و مثبت با شد.                       و علیکم السلام.                    پرسید : چی .؟

گفتم  اینهم نظریست معقول.      پرسیدچرا بقیه جواب ندادند.؟    گفتم : ترک دود.

شعر

                  "فر دا چه خو ا هد شد.؟!"

                                                   

ا مروز را د ید م  چه سا ن بگذ شت        فر دا نمی دا نم چه خو ا هد شد

ا مرو ز ممزو جی در این هستـــــــــــــــی          گها هی به هشیــا ری ، گهی مستــــی

بسیا ر ا و قا ت هدر رفتــــــــــــــــــــــــــه          بس دست رو ی دست بنشستــــــــــی

ا مرو ز محتا ج غرو ق و خـــــــــــــــــــو ن          که قمقمه  اش بر سینه ات بستــــــــی

گا هی به کا رو گهه به بیکـــــــــــــــــا ری          هم در ا مید ، هم نا ا مید هستــــــــــی

فر دا نمی دا نم چه خو ا هد شــــــــــــــد          هر با ید ی  شا ید نبا ید شـــــــــــــــــــد

فر دا  اگر صبح و غرو بی بــــــــــــــــــو د           ا و ضا عی  و احو ا ل خو بی بـــــــــــو د

ا ین ا ر تفا ع  رنج و غمهـــــــــــــــــــــا را           د ر پهنه ی عا لم  ر سو بی بــــــــــــو د

من بر تو عا شق تر شــو م ، ا ی د و ست           ا هل د ل و با و ر شـــو م ، ا ی دو ست

با عشق تو  ، دیگر نمی میـــــــــــــــــرم             پر وا نه وار ، شهد ا ز تو می گیــــــــرم

                                                           " تصویر فو ق  متعلق به سرا ینده می با شد."

 

شعر

                   "فر دا چه خو ا هد شد.؟!"

                                                   

ا مروز را د ید م  چه سا ن بگذ شت        فر دا نمی دا نم چه خو ا هد شد

                                            به زو دی منتظر بقیه ی اشعار با شید.

 

اجتما یی" ما درا نه "

         " بر تر ینها برای بهترینها "

                      

و تو ا ی  جوا ن فر دا هــــا ، به چــــــه فکر می کنی ا کنـــــو ن .؟

نگرا ن نبا ش  نا زنین  من ، آ ینـــده را تـو آ بـا د خـو ا هی نمــــــود

اگر چه  من  قدر امروز را ندا نسته و در اندیشه ام جا یی برای تو

و فر دا های زیبا تر از  حال  متصور نگر دید ه ، و لی مطمئن با ش

 " چنـــا ن نمــــا نـــد و چنین هــــــم نیـــز نخــــــوا هـــد مــا نــد "

        تر دید نکن که  " برترینها برای بهترینها " خوا هد بود و بس.

 

اجتما یی .

                                      این زن کیست .؟

بسیار متین  و محجوب به نظر می رسید. چهره ا ی آ شنا د ا شت .

فکر می کردم با ید همین چند روز قبل ا و را دیده با شم.

چشما ن درشت و لبها ی برجسته و قدی بلنددا شت . به نظر نمی رسید

بیشتر ا ز سی سا ل سن دا شته با شد. با تما م ا ین جلو ه ها ی برا زنده

لبا سی  مستعمل و همچنین کفشها یی تا بستا نی وکهنه تر ا ز ما نتو و

 رو سری اش بر پا دا شت که در آ ن هوا ی سرد و با ر ا نی حکا یتی ـ

درد نا ک ا ز فقری آ شکا ر  به نما یش می گذا شت.!

من ا ز ا ین منا ظر ا نسا نی بسیا ر دیده بودم ا ما ا ین یکی دا ستا نی ـ

دیگر دا شت . مثلا ا ینکه من ا و را در جا یی دیگر دیده ا م، اما کجا ؟ ـ

نمی دا نم .! چندین با ردیگر به آ ن با نو ی زیبا و محجوب نگریسته و

به حا فظه ام فشار آ ورده که  شا ید یا ر ی ا م کند و بدا نم  با لا خره

ا و را کجا دیده ا م. به نظر می رسید که ا ز نگا ه ها ی مکرر من  بسیا ر

نا را حت شده با شد زیر ا به یکباره و با بغضی نا محسوس رویش را به ـ

سمت دیگر  چر خا ند . من ما ندم و  سو ا لا تی بی جوا ب ا ز خو یش .

در همین هنگا م  متو جه شدم گرو هی دیگر به ا و می نگرند و گو یا ـ 

پا سخ سئو آ ل من نزدآ نا ن است . در همین مو قع دختر دا نشجو یی ـ

 که کنار من نشسته و ا حتما لا کنجکا و ی من ر ا هم زیر نظر دا شت

خطا ب به من گفت : خیلی عجیب ا ست با ورم نمی شه ا ین با نو ی ـ

جوا ن تا ا ین حد و ا ندا زه شبیه " آ نجلینا جو لی " با شد. تا زه  دوزا ری

من ا فتا د و فهمیدم چرا تصور می کردم قبلا ا و را دیده ام .!

تقریبا علت نگا ه ها و کنجا و ی همه ی مسا فرا ن مترو به آ ن با نو ی ـ

 ژنده پو ش و زیبا ، در وا قع شبا هت سیصدو شصت و یا صفر در جه ا ی 

 و همچنین ا ختلاف صدو هشتا د درجه مو قعیت و زند گی ا شا ن بو د.

و در حا لیکه با دختر جو ا ن و دا نشجو را جع به گستره چنین  احوا لا تی

 درمیا ن با نو ا ن و مرد ا ن ا یرا نی صحبت می کردیم به انتها ی ا یستگاه

 مترو رسید ه ا لزا ما همه پیا ده شدیم و آ ن با نو ی ژنده پو ش بدون آ نکه

بدا ند به چه شخصیت هنری و مشهوری شبا هت صد در صد دارد در 

میا ن اذد ها م  مسا فرا ن مترو نا پدید شد .   

  
  

 

شعر "روز معلم "

            «روز معلم خجسته و بر قرار باد.»

                                

            " شا یسته گا ن زمان را بیش از اینها پا س بداریم."

از معلم مشعل علـم رو شن است     زین و جودهرشوره زاری گلشن است

هر که در ک کرد گفته ی آ مو ز گار     هر گز ا و را بد نیـــا مد روز گـــــــــــار

دو لتی که ا ین حر فه را تر ویج داد     ملت اش از بند جهل آ ســــــوده با د

ا ی معـــلم روز تو فر خنـــده بـــا د      تا ا بد نا م شـریف ا ت زنــد ه بـــــا د 

شعر خلیج فارس

                   

هموطن گرا می  دهم اردیبهشت ما ه را که  روز " خلیج فارس "

نا مگذاری شده  است به همه ی شما عزیزا ن تبریک می گو یم .

                              

                 خلیج فارس هستم من  خلیج هر چه ایرا نی

                  نمی زارم وطن دزدا ن کنندم مفت قــر با نی

                  من از جغرا فی ی ایرا ن سجـــل ملیت دارم

                  نمی زارم سر خو د را به روی هیچ دا مــا نی

                 صبا دیدم که دلسوزا ن  خلیج فا رس خوا نندم

                 درون هر حبــا ب من  به پا گـر دیـد مهمـــــا نی

" ادا مه  ی این شعر ملی میهنی را در  روز سه شنبه بیست و نهم اردیبشت ماه ۱۳۸۸ در شب شعر 

"بهار خا قا نی " در تا لار بتهون  خا نه ی هنر مندان ا یرا ن وا قع در  خیا با ن ایرا نشهر  تهران خوا هید

شنید  ورود برای علا قمندا ن اهل شعرو شعور و  هنر آ زا د است . ریا ست این انجمن ادبی هنری

به عهده ی استاد گرا می جناب آ قای سرهنگ وزیری  می با شد.  شاد و دا نشگام با شید.پ.م.م

 

شعر

                                 

---

                                       

 همو طنا ن گرا می ، نوروز باستا نی که یکی از معتبر ترین عیاد بشریت

و ا فتخا ر آ فرین  یا د گا ریست  ا ز نیا کا ن  فر هیخته و ا ند یشمنـد مان

شادمان وغزلخوان دررا ه است . ضمن عرض تبریک سال نو شعری را تقدیم می دار م.

صدا ی پا ی بـهــا ر عـا شقـا نـه می آ یـد       ز عشق د و لت خو بـا ن ، نشا نه می آ یـد

تحولی به جهان عرضه می کندآن دوست       که خفتـه را زحلو ل اش ، بهــا نه می آ یـد

هَزا ر و ، فا خته و ، سنبل و ، شقـا یقهـا        به نغمه مژده دهند ، نا ی وچغا نه می آ ید

مرا ، تو ر ا ، همه ر ا  ، ذره ذره ی بو دن        به یُمن ا ین همـه شا د ی ، ترا نه می آ یـد

حکو مت دورا ن جها ن که دا ئمی ا ست        به چشـم ا بـلـه کـو دن ، فسـا نه می آ یـد

بگیر ز طر  ه ی شـا عـر ا نـه اش تـا ری        که بی د ر یغ همه را ، بس جو ا نه می آ یـد

 د ر حیرتـم که چرا سـر زمین گـلـهــا را        صدا ی حق حقه یـا را ن ، شبـا نـه مـی آ یـد

گرفتـه بغض عجیبی مـرا بـه ر ا ه گـلـو        نفس شکستـه بـه سینـه  بـهــا نـه می آ یـد  

که گر یـه هـا بکـنـم د ر حضـور دادارش        چرا که ا ین همـه ، اشک شاعرا نه می آ یـد

بگو به خرمگسا ن ، عمر تا ن بسر آ مـد        به حُرمَت گل و نو ر و ز ، " پر وا نه " می آ یـد