شعر

                                 

---

                                       

 همو طنا ن گرا می ، نوروز باستا نی که یکی از معتبر ترین عیاد بشریت

و ا فتخا ر آ فرین  یا د گا ریست  ا ز نیا کا ن  فر هیخته و ا ند یشمنـد مان

شادمان وغزلخوان دررا ه است . ضمن عرض تبریک سال نو شعری را تقدیم می دار م.

صدا ی پا ی بـهــا ر عـا شقـا نـه می آ یـد       ز عشق د و لت خو بـا ن ، نشا نه می آ یـد

تحولی به جهان عرضه می کندآن دوست       که خفتـه را زحلو ل اش ، بهــا نه می آ یـد

هَزا ر و ، فا خته و ، سنبل و ، شقـا یقهـا        به نغمه مژده دهند ، نا ی وچغا نه می آ ید

مرا ، تو ر ا ، همه ر ا  ، ذره ذره ی بو دن        به یُمن ا ین همـه شا د ی ، ترا نه می آ یـد

حکو مت دورا ن جها ن که دا ئمی ا ست        به چشـم ا بـلـه کـو دن ، فسـا نه می آ یـد

بگیر ز طر  ه ی شـا عـر ا نـه اش تـا ری        که بی د ر یغ همه را ، بس جو ا نه می آ یـد

 د ر حیرتـم که چرا سـر زمین گـلـهــا را        صدا ی حق حقه یـا را ن ، شبـا نـه مـی آ یـد

گرفتـه بغض عجیبی مـرا بـه ر ا ه گـلـو        نفس شکستـه بـه سینـه  بـهــا نـه می آ یـد  

که گر یـه هـا بکـنـم د ر حضـور دادارش        چرا که ا ین همـه ، اشک شاعرا نه می آ یـد

بگو به خرمگسا ن ، عمر تا ن بسر آ مـد        به حُرمَت گل و نو ر و ز ، " پر وا نه " می آ یـد

اجتما عی

 { قابل تو جه  همو طنان اهل شعرو شعور  و هنر }                                               

                             

دو ستا ن  عزیز ی که سا کن تهر ا ن  هستند می تو انند در شب شعر" بهار خا قا نی"

با حضور چو ن گل اشا ن  فضا ی آن تشکل فر هنگی هنری را که به مــــــــــــــدیریت

استا د گرا می  " جناب سر هنگ وزیری " اداره می شود معطر نما ینــــــــــــــــــــــد.

زما ن برگذاری ، هیجدهم اسفند ما ه ۱۳۸۷ ، شروع سا عت  پنج بعدازظهرالی هشت.

آدرس: خیا با ن ایرا نشهر :  با غ هنر ، خا نه ی هنر مندان ، تا لار بتهون .