ا جتما عی مو زون

سبز با شید همه  ، چون  سرو چمن

 

که بنا زد  به شما  ، ملــــــــــک کهن

 

نیست این بیشه ی شیرا ن هــر گـز

 

جا یگه خا رو خس و ، اهــــــــــریمن

اجتما ع " آ زمو ن نکا ت"

                  "یک نظر "                            "نا شنوایا ن"                       "فرار از سلا متی"

می گفت  اصلا فر دا دیر نیست    سلام کرد هیچکس جوا بش   بدجوری سیگارمی کشید.

هر روز و هر لحظ می تو ا ند         با تعجب به همه نگا ه کرد.      مثل اینکه از بلعیدن دود

هنگا م آ غا ز با شد.                     همه هم با تعجب به او....       لذت می برد.

مشرو ط بر این که آغاز کاری        من با صدای بلند گفتم :          گفتم : فردا خیلی دیره.!

مفید و مثبت با شد.                       و علیکم السلام.                    پرسید : چی .؟

گفتم  اینهم نظریست معقول.      پرسیدچرا بقیه جواب ندادند.؟    گفتم : ترک دود.

شعر

                  "فر دا چه خو ا هد شد.؟!"

                                                   

ا مروز را د ید م  چه سا ن بگذ شت        فر دا نمی دا نم چه خو ا هد شد

ا مرو ز ممزو جی در این هستـــــــــــــــی          گها هی به هشیــا ری ، گهی مستــــی

بسیا ر ا و قا ت هدر رفتــــــــــــــــــــــــــه          بس دست رو ی دست بنشستــــــــــی

ا مرو ز محتا ج غرو ق و خـــــــــــــــــــو ن          که قمقمه  اش بر سینه ات بستــــــــی

گا هی به کا رو گهه به بیکـــــــــــــــــا ری          هم در ا مید ، هم نا ا مید هستــــــــــی

فر دا نمی دا نم چه خو ا هد شــــــــــــــد          هر با ید ی  شا ید نبا ید شـــــــــــــــــــد

فر دا  اگر صبح و غرو بی بــــــــــــــــــو د           ا و ضا عی  و احو ا ل خو بی بـــــــــــو د

ا ین ا ر تفا ع  رنج و غمهـــــــــــــــــــــا را           د ر پهنه ی عا لم  ر سو بی بــــــــــــو د

من بر تو عا شق تر شــو م ، ا ی د و ست           ا هل د ل و با و ر شـــو م ، ا ی دو ست

با عشق تو  ، دیگر نمی میـــــــــــــــــرم             پر وا نه وار ، شهد ا ز تو می گیــــــــرم

                                                           " تصویر فو ق  متعلق به سرا ینده می با شد."