شعر

                                 

---

                                       

 همو طنا ن گرا می ، نوروز باستا نی که یکی از معتبر ترین عیاد بشریت

و ا فتخا ر آ فرین  یا د گا ریست  ا ز نیا کا ن  فر هیخته و ا ند یشمنـد مان

شادمان وغزلخوان دررا ه است . ضمن عرض تبریک سال نو شعری را تقدیم می دار م.

صدا ی پا ی بـهــا ر عـا شقـا نـه می آ یـد       ز عشق د و لت خو بـا ن ، نشا نه می آ یـد

تحولی به جهان عرضه می کندآن دوست       که خفتـه را زحلو ل اش ، بهــا نه می آ یـد

هَزا ر و ، فا خته و ، سنبل و ، شقـا یقهـا        به نغمه مژده دهند ، نا ی وچغا نه می آ ید

مرا ، تو ر ا ، همه ر ا  ، ذره ذره ی بو دن        به یُمن ا ین همـه شا د ی ، ترا نه می آ یـد

حکو مت دورا ن جها ن که دا ئمی ا ست        به چشـم ا بـلـه کـو دن ، فسـا نه می آ یـد

بگیر ز طر  ه ی شـا عـر ا نـه اش تـا ری        که بی د ر یغ همه را ، بس جو ا نه می آ یـد

 د ر حیرتـم که چرا سـر زمین گـلـهــا را        صدا ی حق حقه یـا را ن ، شبـا نـه مـی آ یـد

گرفتـه بغض عجیبی مـرا بـه ر ا ه گـلـو        نفس شکستـه بـه سینـه  بـهــا نـه می آ یـد  

که گر یـه هـا بکـنـم د ر حضـور دادارش        چرا که ا ین همـه ، اشک شاعرا نه می آ یـد

بگو به خرمگسا ن ، عمر تا ن بسر آ مـد        به حُرمَت گل و نو ر و ز ، " پر وا نه " می آ یـد